74. rocznica likwidacji getta w Radomsku

12 października 2016


W 74. rocznicę likwidacji getta w Radomsku Prezydent Miasta Radomsko Jarosław Ferenc wraz z wiceprezydent Małgorzatą Kańską-Kipigroch złożyli kwiaty i zapalili znicz pod pamiątkową tablicą znajdującą się przy ul. Joselewicza.

Getto, nazywane "żydowską dzielnicą mieszkaniową", w okupowanym Radomsku Niemcy wytyczyli w kwartale: ul. Przedborska, Fabianiego, Stodolna, Wąwozowa (Skoczyńskiego), Rolna (od Fabianiego do Wąwozowej), Wyszyńskiego, Berka Joselewicza, Mickiewicza.

Oznaczone było tablicami ostrzegawczymi u wylotu ulic. Żydom wolno było chodzić tylko tymi ulicami, na których mieli przydzielone lokum. Nawet na drugą stronę ulicy wolno im było przechodzić tylko w jednym miejscu ul. Przedborskiej przy zbiegu z ul. Joselewicza.

Tragiczny finał rozpoczął się w październiku 1942 r. Wszystkich mieszkańców getta hitlerowcy spędzili na byłe boisko sportowe przy Mickiewicza, gdzie wyznaczono plac apelowy. Wybrano 320 osób "do sprzątania" a pięć tysięcy skierowano na rampę towarową dworca kolejowego (obok wieży ciśnień). Dołączyła do nich pędzona pieszo grupa 3,5 tysiąca przedborskich Żydów. Padał obfity deszcz a 8,5 tysiąca ludzi czekało na pociąg towarowy, podstawiony dopiero następnego dnia. Wywieziono ich wprost do komór gazowych w Treblince. Tych którzy zostali w gettcie, zamknięto m.in. w synagodze i przyległych budynkach przy ul. Joselewicza. Do Treblinki wywożono ich przez kolejne dni. Zostawiono tylko ostatnią grupę 200 osób "do sprzątania" getta. Z czasem ich też odsyłano do obozu. Długo jeszcze znajdowano ukrywających się pojedynczych Żydów, natychmiast ich rozstrzeliwano.